
Рассказ на сербском с переводом · B1 · 17 строк
Моја година у Београду Мой год в Белграде
Комикс · 17 кадров

Кад ме је Милица замолила да напишем текст за блог наше фирме, одмах сам знала како ће се звати.
Когда Милица попросила меня написать текст для блога нашей фирмы, я сразу знала, как он будет называться.

Наслов је „Моја година у Београду“, али прича почиње много раније. Кад сам први пут дошла у Београд, знала сам речи из књиге, али на улици скоро ништа нисам разумела.
Заголовок — «Мой год в Белграде», но история начинается гораздо раньше. Когда я впервые приехала в Белград, я знала слова из учебника, но на улице почти ничего не понимала.

Радмила, код које сам тада живела, рекла ми је првог јутра да овде нико не жури. Међутим, ја јој нисам веровала.
Радмила, у которой я тогда жила, сказала мне в первое же утро, что здесь никто не торопится. Но я ей не поверила.

После шест месеци код ње позвали су ме на разговор у Битлаб. Крајем августа сам се вратила да останем.
Через полгода у неё меня пригласили на собеседование в «Bitlab». В конце августа я вернулась, чтобы остаться.

Највише ме је изненадило то што једна кафа овде траје цео сат, а нико не гледа на сат. Док пијемо кафу, разговор је важнији од посла, а то је део српске културе.
Больше всего меня удивило, что один кофе здесь длится целый час, а никто не смотрит на часы. Пока мы пьём кофе, разговор важнее работы, и это часть сербской культуры.

Градски превоз је бесплатан, па не морам да купујем карту ни кад у недељу идем до Радмиле, а пут траје 40 минута.
Городской транспорт бесплатный, так что мне не нужно покупать билет, даже когда в воскресенье еду к Радмиле, а дорога занимает 40 минут.

Свакодневица у Београду је различита од моје у Јекатеринбургу, али има више сличности него што сам очекивала.
Будни в Белграде отличаются от моих в Екатеринбурге, но сходств больше, чем я ожидала.

Иако сам имала предрасуду да су програмери мирни и озбиљни, Душан ме је изненадио својим хумором. То је било лепо откриће.
Хотя у меня был предрассудок, что программисты спокойные и серьёзные, Душан меня удивил своим юмором. Это было приятное открытие.

Папири су били мањи проблем, јер је фирма још у јулу све послала преко интернета. У полицију сам ишла само два пута: због отисака прстију и по картицу.
Бумаги оказались небольшой проблемой, потому что фирма ещё в июле всё отправила через интернет. В полицию я ходила всего два раза: за отпечатками пальцев и за карточкой.

Оно што је остало тешко до данас јесте разлика између два слова која звуче скоро исто. Зато ми је писање теже од говора.
Трудной до сих пор остаётся разница между двумя буквами, которые звучат почти одинаково. Поэтому писать мне труднее, чем говорить.

Свако вече понављам речи из свеске, а та навика ми се свиђа.
Каждый вечер я повторяю слова из тетради, и эта привычка мне нравится.

Мој закључак је једноставан: језик најбрже учим за столом, уз кафу.
Мой вывод прост: язык я быстрее всего учу за столом, за кофе.

Ако сте и ви дошли из друге земље, ево савета који су мени помогли. Кад вас неко позове на кафу, реците „да“.
Если вы тоже приехали из другой страны, вот советы, которые помогли мне. Когда вас кто-то зовёт на кофе, говорите «да».

Не чекајте савршен говор. Људи ће вам помоћи чим виде да се трудите.
Не ждите идеальной речи. Люди помогут вам, как только увидят, что вы стараетесь.

Ако вам у првим недељама буде тешко да се прилагодите, сетите се да ни мени није било лако.
Если вам в первые недели будет трудно привыкнуть, вспомните, что и мне было нелегко.

Све у свему, мој утисак је да сам добила више него што сам очекивала. Кад будем писала следећи текст, надам се да ћу већ знати разлику између „куће“ и „куче“.
В целом у меня впечатление, что я получила больше, чем ожидала. Когда я буду писать следующий текст, надеюсь, я уже буду знать разницу между «kuće» и «kuče».

Драги читаоци, напишите у коментару испод ове објаве шта вас је изненадило. Радо ћу коментарисати сваку причу, јер волим да делим искуства.
Дорогие читатели, напишите в комментарии под этой публикацией, что вас удивило. Я с удовольствием прокомментирую каждую историю, потому что люблю делиться опытом.
Грамматика к тексту
- Кад ме је Милица замолила да напишем текст за блог наше фирме, одмах сам знала како ће се звати — часть с
кадстоит первой, поэтому после неё запятая.како ће се звати— косвенный вопрос (юнит 10):какоостаётся, как в русском «как он будет называться». - Радмила, код које сам тада живела —
које— родительный послекод: род и число — от словаРадмила, падеж — от предлога. Придаточное лишь поясняет Радмилу — оно между запятыми. В ево савета који су мени помогли придаточное уточняет, какие советы, — запятой передкојинет. - Највише ме је изненадило то што једна кафа овде траје цео сат —
то што— «то, что», запятой нет.сат— это и «час», и «часы»: нико не гледа на сат — «никто не смотрит на часы». - Док пијемо кафу, разговор је важнији од посла —
док«пока» (юнит 6); часть сдокстоит первой, поэтому после неё запятая. - Иако сам имала предрасуду да су програмери мирни и озбиљни, Душан ме је изненадио —
иако«хотя» (юнит 11), запятая после первой части. - Људи ће вам помоћи чим виде да се трудите —
чим«как только» (юнит 6) и совершенный вид:виде— «увидят». Часть счимстоит второй — запятой нет. Ако вам у првим недељама буде тешко —буде— будущее II (юнит 15): «если будет трудно». - Кад будем писала следећи текст —
будем писала— «когда я буду писать» (будем+ форма на-ла). Кад вас неко позове на кафу, реците „да“ —реците— «скажите»;дав кавычках — «да», не «что».
Слова и грамматика юнита — Написать статью о годе в Белграде.
Учите слова из текстов в карточках
В приложении каждое слово текста нажимается — видны перевод, формы и примеры, а новые слова закрепляются в карточках: 15 минут в день.
Начать бесплатноБесплатно открыто всё. Карта для регистрации не нужна.